دوستت خواهم داشت بي آنکه بگويم

درد دل خواهم گفت بي هيچ گماني

گوش خواهم داد بي هيچ سخني

در آغوشت خواهم گريست بي آنکه حس کني

در تو ذوب خواهم شد بي هيچ حراراتي

اينگونه شايد احساسم نميرد

اوج من حضیضی است بی تو

                          و بی تو ...

                                       شاید ...

                                                اما ...

                                                       اگر ...

                                                               آیا ...

بی تو

نتوانم خواهم ماند

و

نخواهم که توانم ماند

                              و بی تو

                    شاید ها

             اماها

      اگرها

آیاها

به هرگز بدل خواهند شد

و من هرگز بی تو نمی خندم

و من هرگز بی تو نفس نمی کشم

و من هرگز بی تو زنده نمی مانم

مغرورانه اشک ریختیم چه مغرورانه سکوت کردیم

چه مغرورانه التماس کردیم چه مغرورانه از هم گریختیم

غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند .

هدیه شیطان را به هم تقدیم کردیم و هدیه خدا را از هم پنهان کردیم.

پس بیا دلهایمان را یکی کنیم و بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم

                         که دیر یا زود همه ی ما خاطره ایم

برای تو می نویسم :

می روم و پشت خواهم کرد به تمامی تپش های این دقایق

     دل خواهم کند ...

    بی تو خواهم زیست ...         گوش خواهم سپرد ... 

     فریاد خواهم شد...

                 مهربان نخواهم بود ...              دل نخواهم سپرد...

                                             آرام تر که شدم،

                                                              بی تو خواهم مرد...

با من بگو از عشق

ای آخرین معشوق

که برای رسوایی

دنبال بهونم

              با بوسه ای آروم

                          خوابم رو دزدیدی

                                       تو شدی تعبیر

                                               رویای شبو نم

                                                                  من تو نگاه تو

                                                                  دنیامو می بینم

                                                                  فردای شیرینم

                                                                  نازنین من

                        چشمای تو

                       افسانه نیست

                       که تموم خواب و خیالم بود

                       تقدیر من

                       عشق تو شد

                       که همیشه فکر محالم بود

شبهای تنهایی همرنگ گیسوته

      آغوشتو واکن بانوی مهتابی

          داواپسی هامو

               با خنده ای کم کن

                   که تویی پایان

                         تردید و بی تابی

                                                                  من تو نگاه تو                

                                                                  دنیامو می بینم

                                                                  فردای شیرینم

                                                                  نازنین من

                        چشمای تو

                       افسانه نیست

                       که تموم خواب و خیالم بود

                       تقدیر من

                       عشق تو شد

                       که همیشه فکر محالم بود

در آستان خورشید کسی منتظرم است

کسی از جنس نور

و حتی بالا تر از آن

کسی که خورشید در پیش برق چشمانش

سو سوی نوری کم فروغ بیش نیست

کسی که وجودش پلی است محکم

برای عبور من

عبور از خودم و رسیدن به او

عبور از فنا و رسیدن به ابدیت

خداوندا مبهوتم از این طالع

و در تحیر که چرا مستوجب این غمم

این روزگار با هزاران خدعه و مزورانه

مرا از او دور انداخت

خداوندا چگونه بخوانمت ؟

چگونه صدایت کنم ؟

چگونه بخواهم مرا به محبوبم نزدیک کنی ؟

دوباره دل هوای با تو بودن کرده

نگو این دل دوری عشقتو باور کرده

دل من خسته از این دست به دعاها بردن

همه ی آرزوهام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه

که دوباره چشم من تو را ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم

آخه تو رنگ چشات هیبت دنیا رو دیدم

توی هفتا آسمون تو تک ستاره ی منی

به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم

حالا من یه آرزو دارم تو سینه

که دوباره چشم من تو را ببینه

وقتی خدا تن آفرید از روح خود دل آفرید

ولی به جای قلب تو یه تیکه سنگ آفرید

نمی دونم که چرا با هر نفس به یادتم

نمی دونم که چرا نمی ری تو ز خاطرم

نمی دونم که چرا تو شدی تمام من

با این همه ظلمای تو من هنوزم عاشقم

نمی دونم که چرا با کار من کار نداری

چی میشه یک بارم که شده سر روی شونم بذاری

نمیدونم که چرا عشق منو نمی بینی

با این غرور سرکشت آدمو تنها می زاری

نمی دونم که چرا اشک منو نمی بینی

با خنده های شیرینت سرت رو بر می گردونی

نمی دونم که چرا تو زیر قولت می زنی

آخه چی میشه نازنین یه بار بهش عمل کنی ؟!؟!؟!؟؟

به تو نامه می نویسم

به تو که عزیز ترینی واسه من

به تو نامه می نویسم

به تو که حرف منو نداری باور

می نویسم به تو که حرفمو باور بکنی

می نویسم به تو که اشک منو در نیاری

اگه فکر می کنی دیدن تو برای من یک هوسه

بهتره تا من دوتا چشم نداشتم تا اینکه هوس باز باشم

اگه اشک ریختن تو خلوت من یک هوسه

بهتره اشک چشام خشک بشه تا من هوس باز باشم

اگه خندیدن به تو یک هوسه

بهتره همیشه غمدار باشم تا من هوس باز باشم

اگه با تو بودنم یک هوسه

بهتره تا من نباشم تا من هوس باز باشم

اینا بود حرف دلم

اینا بود حرفایی که اون شب بد به تو نگفتم

اینا بود راز دلم که فقط من به تو گفتم

تو این شبای عاشقـــــــــــی

ترانه ای نمی چکه

دلم پر از حرفه ولی

حرفی نداره که بگه

بگو با کی بگم از دل

دلم غمگین و تب داره

تحمل کردن دوریت برام سنگین و دشــــــــــــــواره

تو این شبای عاشقـــــــــــی

ترانه ای نمی چکـه

دلم پر از حرفه ولی

حرفی نداره که بگه

بگو با کی بگم از دل

دلم غمگین و تب داره

تحمل کردن دوریت برام سنگین و دشواره

چرا اون که عاشقش بودم از من گذشت از من گذشت

چرا هر چی دعا کردم برگرده برنگشت برنگشت

چرا باورش برام سخته

که تو دوری از من و شادی

از خدامه که خوش باشی اگه یار دگه ای داری

تو شبای عاشقـــــــــــی

ترانه ای نمی چکه

دلم پر از حرفه ولی

حرفی نداره که بگه

بگو با کی بگم از دل

دلم غمگین و تب داره

یکی نیست بار غمهاتو بیاد از سینه برداره

چرا اون که عاشقش بودم از من گذشت از من گذشت

چرا هر چی دعا کردم برگرده برنگشت برنگشت

چرا باورش برام سخته

که تو دوری از من و شادی

از خدامه که خوش باشی اگه یار دگه ای داری

اگه تو نباشی در کنارم ؛ این جا بودنم مثه یه سؤال می مونه

الان دارم عکساتو نگا می کنم که اون لبخند معروف مونالیزا رو لباته

نمی دونی با این لبخندت چه قدر خوشگل می شی

خیلی خوشگل می شی

این قدر خوشگل می شی

که اگه بمب هسته ای هم پشت سرم منفجر کنن

بازم حواسم به اون لبخندته

چه قدر خوشگل می شی وقتی می خندی

حتی وقتی ناراحتی هم خوشگل می شی

تو برای من معنی زیبایی هستی

تو برای من معنی دوباره زندگی

تو برای من معنی عشقی

تو برای من تموم آرزوها

تو برای من اوج خیال

تو برای من یعنی فدا شدن در راه عشق

...

الان من بد جور به لبخندت خیره شدم

الانی که دارم اینو برات می گم عکستو گذاشتم جلوم

و دارم با لبخندت روحیه می گیرم

صد بار هم این لبخندتو ببینم

باز برا دیدن دوبارش دلم تنگ می شه

می دونی

من شبا رو همیشه با آرامش خاطر می سپرونم

چون همیشه تو منو بغل می کنی

من هم اون جسم زیباتو تو بغلم می گیرم

دیگه هیچ ترسی ندارم

چون تو در کنارمی

اصلا اگه تو در کنار من باشی

دیگه ترس معنایی نداره

تو یعنی حس آرمشم

تو یعنی لذت زندگی

تو یعنی معنی زیبای عشق

تو همون کلام زیبای مقدس عشقی

تو همون کسی هستی که به کلمه زیبای عشق وفاداری

من عشقو بارها شنیده و دیده ام

اما به زیبایی عشق تو هیچ وقت تو عمرم ندیده ام

تو ینی حس وجودم

تو یعنی تمام هستی من

تویی که همیشه هستی تو خاطراتم

...

تو خودتو بارها جلوم حقیر کرده ای

ولی من باور دارم که تو بهترینی

تو با بقیه آدما فرق داری

الان که می خوام این نوشته رو تموم کنم باز یه بار دگه به عکست نگاهیدم

باز اون لباتو دارم می بینم

چه قدر زیباست

خدا همیشه به همرات

خیلی دوست دارم

گفته بودی که اگر بوسه دهی توبه کنم

                             که دگر بار از اين خطاها نکنم

                                                              بوسه دادی چون لبت از لبم برخاست

                                                              توبه کردم که دگر توبه بي جا نکنم

چه خوب بود اگر در خلوت کوچه های متروک،

به دنبال غریبی می گشتی که سالهاست نامش از یاد رفته،

چه خوب بود اگر محبت فقط در قصه ها،

به تصویر کشیده نمی شد.

چه خوب بود اگر دل های پر از عشق و وفا،

در جفای بی وفایی ها ترک بر نمی داشت .

بقیه تو ادامه مطلب

گریه کردم

گریه کردم

اما دردمو نگفتم

تکیه دادم به غرورم تا دیگه از پا نیفتم

چه ترانه بی اثر بود

مثل مشت زدن به دیوار

اولین فصل شکستن

آخرین خدانگه دار